Dag lieve Peelpush-fanaten, mede clubgenoten, vrienden, vriendinnen, opa’s, oma’s, mama’s, zussen, broertjes, collega’s, scharrels, volleybal-liefhebbers, oud-klasgenoten, (over)buren en noem het maar op, 

Een nieuwe trainingsweek achter de rug. Een stevige week, want de boel mocht na vorig weekend wel een beetje aangescherpt worden. Vaak bespreken we nog wat punten van de gespeelde wedstrijd na aan de start van de eerste training. Deze week hebben we dat uiterst beknopt gedaan want man man man, wat een droevige bedoeling. Om te voorkomen dat alle moed ons in de schoenen zou zinken voordat we überhaupt een bal hadden aangeraakt, hebben we het gelaten bij: ‘’Het was niet goed hè’’  ‘’Nee, klopt’’   ‘’Top, yellen dan maar.’’. 

Daar waar Christoffel Columbus in 1492 de Atlantische Oceaan overstak, mochten wij zaterdag een minstens zo indrukwekkende ontdekkingsreis ondernemen. Waar naartoe? Ergens ver buiten de vertrouwde gemeentegrenzen van het altijd zonnige Meijel, dames en heren wij mogen he-le-maal naar Assen. Dat is mij een eind rijden, ongekend. Na wat gepuzzel met vervoer omdat (Banger)busje Eindhoven niet rijd (Bram heeft lekker liggen vertoeven op Ibiza en heeft daardoor helaas de wedstrijd moeten missen), hebben we onze bolides mogen trotseren aan de interprovinciale bumperkleefboulevard onderweg naar drie felbegeerde competitiepunten. Uiteraard, met onze zonnebrillen op zak. Just in case!

Eenmaal aangekomen in Assen stond ons een pittige wedstrijd te wachten. Mede dankzij de nieuwe spelers van de tegenstander beloven ze genoeg weerstand te bieden.
We starten de eerste set met Rikus, Brent, Martijn, Jorne, Joppe, Tijn & Noah. We starten wat tam, niet heel fel en voorzichtig in onze acties. Sudosa daarentegen, komt meteen volle bak uit de startblokken. We hebben het moeilijk met de blokkering van de tegenstander en laten ontzettend veel punten liggen door ballen niet te verdedigen of er niet goed bij te zitten. Na twee time-outs, Bas die er richting het einde van de set in komt voor Noah en Joppe en Dennis die switchen, weten we de set niet te winnen. 25-20 voor het Groen uit het noorden.

De tweede set, we starten met de opstelling waar we mee geëindigd zijn. Vol gas en alles geven, dat was het idee. Wat meer pit tonen, ballen van de grond houden en geen gratis punten weggeven. Dat ging nog niet even soepel. Met veel service druk van Sudosa, weer wat moeite met de blokkering en ballen die niet afgemaakt worden, weet Assen ook de tweede set overtuigend binnen te halen. 25-21.

Goed, we kijken tegen een 2-0 achterstand aan. Dat is een uiterst onboffelijke situatie. De opstelling ongewijzigd, niks te verliezen, alles geven. We gaan gelijk op maar richting de helft van de set komt Sudosa op een voorsprong. Joppe er in voor Dennis, Gidi voor Brent, Noah voor Bas en Martklein voor Tijn. Alles of niets, en zo spelen we ook. We komen in een kleine flow, scoren een aantal mooie en belangrijke punten op rij en staan ineens weer gelijk met Assen! Er is plezier. Scherp blijven en gaan. Helaas dacht onze tegenstander daar hetzelfde over. Na flink wat servicedruk wat resulteerde in passfouten en een aanval of twee in het blok verliezen we ook de derde set. 25-20.

3-0 en weer terug naar huis. Een taai stuk rijden, een volle dag dat geen punten oplevert. Niet waar we op gehoopt hadden, zeker niet na onze wedstrijd van vorige week. Het enige wat we kunnen doen is opnieuw leren van gemaakte fouten. Ten opzichte van vorige wedstrijd zat er zeker een stijgende lijn in. Al weet iedereen in het team dat er zo ontzettend veel meer in zit dan we tot noch toe hebben laten zien. Dat is een uiterst frustrerend gevoel. Weten dat je beter kan, maar het om de een of andere reden niet kunnen laten zien. Gelukkig maken we fouten. Dat betekent dat we er van kunnen leren en beter kunnen worden. Maak je geen fouten kun je niet leren, daar heb je ook niet veel aan. Alle vertrouwen dat we onze draai gaan vinden. Dat kan niet anders.

Dan nu, kop omhoog. Alles geven, ogen vooruit. We gaan tenslotte niet achteruit.
Komende woensdag, 21:00, Polaris vs. Peelpush. We nemen het op tegen de oranje rakkers uit Helliemond voor onze eerste bekerwedstrijd. Komt dat zien, komt dat zien! Wij zijn in ieder geval aanwezig, zien we jullie daar?

Quote van de week: “Als het maar op vier voeten zit.”

Man of the match: De begeleidster van de ballenkinderen in Assen.

Huidige apentennis top 5:

Kusjes & Knuffels,

Eén voor allen, allen voor één,

Mo’tje

#JohanLeenderstegendewereld #Viervoeters #Strakkebedoeling #Voorsommigenteoud #Pindaen #Eviltwin #Rons #Baf #Ikhebeenafspraak