Zaterdag 17 oktober 19:30u; tegenstander Activia; derby van het zuiden. Zo werd het in ieder geval aangekondigd. Een wedstrijd met op een of andere manier altijd een extra lading. De enige twee eredivisie-teams in het zuiden van het land, voormalige teamgenoten aan de andere kant van het net, verenigingen die vissen naar talenten in dezelfde vijver en ga zo maar door. Garantie voor strijd en spektakel. En daarin werd het publiek niet in teleurgesteld. Het is misschien niet de hele tijd het niveau van bijvoorbeeld Sliedrecht Sport of Apollo 8, maar je krijgt zeker waar voor je entreegeld. En dat is eigenlijk waar het om draait als toeschouwer zijnde, een leuke avond met een goeie en mooie pot volleybal. Spoiler-alert: na 2 uur aangemoedigd en geschreeuwd te hebben, was het publiek blij dat ze een biertje of een cola mochten bestellen.

Waarom dan 2 uur wachten? Nou, simpel: de teams waren aan elkaar gewaagd. Tenminste in uiteindelijk resultaat. De setstanden waren daarentegen steeds redelijk duidelijk. Het ging zogezegd met ups en downs.

De eerste set begon nog gelijk opgaand. Langzaam maar zeker naderden beide teams de 12 punten. De kop was er af, en de big points kwamen in zicht. Uit de vorige wedstrijd en de trainingen van afgelopen week hadden we lessen getrokken. We waren er klaar voor. Alleen vond Activia het geen goed idee om het echt spannend te maken. Puntje voor puntje bouwden ze hun voorsprong uit. Het resulteerde in een setwinst van 25-18 voor Activia. Toch wel een groot verschil. Zo oogde het op het veld niet. We kwamen tot de conclusie dat we ons zelf moesten gaan belonen voor het best goede passing- en verdedigingsspel. Zelfvertrouwen en lef; belangrijke maar niet altijd makkelijke woorden.

Ondanks die goede voornemens verliep de tweede set eigenlijk vergelijkbaar. We haakten aan, kwamen wat veel punten achter, knokten ons weer terug, de lach kwam weer op het gezicht, maar we slaagden er niet in om er op en er over te gaan. Daarvoor was de teamprestatie van Activia voorlopig te goed. Ook deze tweede set werd verloren, 25-19. We werden niet van het veld geslagen ofzo. Het waren de kleine dingen die de wedstrijd zouden kunnen laten omdraaien. We moesten die alleen nog vinden. En oh ja, als er iets is wat in de voorbereiding duidelijk is geworden, is dat Peelpush dames 1 nooit verslagen is totdat het laatste punt gespeeld is.

Volleybal is uiteindelijk een teamsport. Je doet het samen. Vanaf de derde set werd het duidelijk dat wij als team kunnen functioneren. Is het niet jouw dag, dan is het een dag voor iemand anders. Serveren ze alleen per ongeluk op jou, dan haal je je voldoening uit verdedigen, organiseren en overnames. En soms is volleyballen (spelverdelen) op gevoel en instinct genoeg om de zaak te laten omdraaien. Daar was wel inzet en beleving voor nodig. Deze derde set begon nog moeizaam. We haakten aan, maar we konden nog steeds niet er op en er over. Blijven volleyballen, geduld hebben en toeslaan als de kans zich voordeed. En dat laatste deden we. Vanaf 8-5 achterstand naar een voorsprong van 16-11. Zo doen we dat. Zelfvertrouwen terug, de energie en lol vloog over het veld. Zaak was nu om dat vol te houden. De voorsprong gaven we niet meer uit handen, 25-20 winst. Zo, 1-2 in sets.

Coachen is niet altijd zo moeilijk als mensen veronderstellen. Als het team weet wat ze doen en wat ze moeten doen om de ‘schwung’ erin te houden, kan een coach ook prima genieten langs de kant. De trein liep op volle vaart en was niet meer te stoppen. Activia wist het ff niet meer, en Peelpush denderde door. 25-15 gewonnen. Eerste puntje in deze competitie was binnen. Daar dacht echter niemand aan. Er moest een vijfde set gespeeld worden en die wilden we winnen.

Tot 10-9 punten ging de strijd gelijk op. Vanaf dat moment vielen er 2 punten de verkeerde kant op, zal ik maar zeggen. 12-9 voor Activia. Dat gat lijkt groot in een vijfde set, en dat was het ook. Met 15-10 ging Activia met de winst (3-2) er vandoor. Helaas, hard gevochten maar niet volledig beloond.

Tenslotte

• Paula heeft weer haar eerste punten gespeeld;
• Yannah is er wel klaar mee om alleen te serveren;
• De nieuwe regel dat de bal het plafond mag raken is in de Activiahal mooi voor het publiek;
• De nieuwe regel voor het duwen en/of pushen van de bal mag nu al geëvalueerd worden;

En als laatste, speciaal gericht aan de deskundigen en volleybalanalisten: talent is talent en inzet kun je tonen. Het speelniveau uit vorige jaren moet je niet belangrijker maken dan het is. Het is namelijk verleden tijd. Of het nou landelijk of regionaal niveau was, maakt niet uit. Het gaat erom wat je nu laat zien. Het publiek heeft 2 uur lang genoten en we haalden ons eerste punt binnen. Een teamprestatie waar we trots op zijn. Op naar de volgende punten.

Volgende afspraak: zaterdag 24 oktober om 20:00 tegen Sudosa in Assen! Het is even rijden, maar dan krijg je ook wat. Tot zaterdag.