Lieve Peelpush-fans!
Afgelopen zaterdag mochten we ons weer opmaken voor een nieuwe uitwedstrijd, dit keer gingen we bij de dames van Ledûb op bezoek. We waren het er allemaal over eens dat het ook wel eens lekker is om niet 3+ uur in de auto te zitten! Ledûb, voor velen van ons een aardig bekende tegenstander, daar wilden we natuurlijk wel wat puntjes van snoepen. Met energie voor tien en toch ook wel wat gespannen koppies stapten we de hal binnen. Waar we van de dames uit Haarlem een waarschuwing kregen dat we verwarming het niet deed, hadden we van de dames van Ledûb een kleine disclaimer verwacht over hoe warm het in de hal was, maar goed dat we de thermoshirts dit keer thuis hadden laten liggen. In een zeer aromatische omgeving sloeg de klok 18:25, tijd voor actie!
Zo gebrand als we waren, zo moeizaam verliep de eerste set. De dames uit Budel lieten vanaf het eerste fluitsignaal zien dat ze zeker niet van plan waren om ons met ook maar één punt terug richting huis te sturen. Ze startten fel en wisten met hun slimme tikballen en harde aanvallen ons goed onder druk te zetten. Ze pakten al snel de voorsprong en hielden deze de hele eerste set vast. 25-13… oef, dit is niet hoe we het hadden bedacht.
Voorafgaand aan de tweede set spraken we duidelijk met elkaar af dat ons dit niet nog eens ging gebeuren. Koppies omhoog, 0-0, set vergeten.
We kwamen in de tweede set redelijk goed mee met de dames uit Budel. Er werden lange rally’s gespeeld en langs de kant en op de tribune werden de nodige liedjes gezongen. Ondanks ons harde werken was er ook deze set nog ruimte voor verbetering. We speelden slordig en chaotisch, wat resulteerde in een 25-19 verlies. Hoe we in de tweede set aan 19 punten zijn gekomen vragen we onszelf ook af, maar goed, je hoeft blijkbaar niet altijd mooi te volleyballen om punten te scoren. A win is a win?
Tijd voor een ommekeer. Tijd om de tegenstander te laten zien dat we niet voor niks zijn gekomen. En dat laatste… dat hebben ze deze set geweten!
We startten deze set fel en kwamen zelfs op voorsprong. Er werd hard gewerkt, gedoken (soms gevlogen of gestort) voor ballen en gezongen. Het was een feestje; langs de kant, op de tribune én in het veld. Op de tribune zaten een paar fanatiekelingen van ons eigen D1 die samen met de meegereisde ouders + toeter boven het lawaai van de supporters van Ledûb uitkwamen. Tijdens het feestje wat in het veld gaande was, de zogenaamde ‘blokkeer-party’, hoorden we het publiek ‘Big-Beau’ scanderen en hun eigen feestje bouwen. Beaudine besloot namelijk dat er genoeg ballen langs het blok waren geslagen en blokkeerde maar liefst vier ballen achter elkaar tijdens de ijzersterke servicereeks van Sara, die ook haar nodige acejes meepikte. Het liep als een tierelier. Eenmaal in de flow, waren we er niet meer uit te krijgen. 19-25, die is lekker! Set 3 is van ons!
Met de groots mogelijke glimlach wisselden we weer van kant, met nog even snel een blik richting het fantastische publiek. We voelden aan alles dat we het hier niet bij gingen laten. Laat die vijfsetter maar komen!
Helaas liep dat even anders. We hadden de nodige opstartproblemen en er moest al snel gewisseld worden. Maxime werd erin gewisseld om voor de stabiele passlijn te zorgen, en dat pakte fantastisch uit! Ze had vandaag het libero shirt verwisseld voor een normaal shirtje. Met een stabielere passlijn én twee servicepunten van Maxime wisten we de achterstand van 13-4 (oepsie) goed te maken en kwamen we terug tot 17-17. Holy shit, was een vijfsetter dan toch geen gekke gedachte? Het fanatisme en geloof kwam weer terug en de ballen werden lekker aan de andere kant op de grond geknald. Lange rally’s en de nodige voice-cracks stonden centraal deze set. We kwamen tot de 20 goed mee, maar helaas trokken de dames aan de andere kant van het net aan het langste eind. 25-20.
Helaas, 3-1 verlies, maar trots op het welverdiende punt. We kijken terug op een leuke wedstrijd tegen een leuk team, en hopen dat we ze het tijdens de thuiswedstrijd nog wat lastiger kunnen maken.
Geen tijd om al te lang terug te blikken op deze wedstrijd, we zullen deze week weer heel hard moeten trainen. Komende zaterdag staat er een ontzettend belangrijke wedstrijd op de planning. We nemen het in eigen huis op tegen ‘mede-laagvlieger’ VCN. Winnen zou geen laatste plaats meer betekenen, en dat klinkt ons maar al te goed in de oren. We hopen jullie allemaal te zien om ons naar onze eerste overwinning te helpen!
#blessuredoorschaken #auwmnlongendoenpijnvanhetschreeuwen
Liefs dames 2
