Flink verlies en veel leerpunten

Heren 1

Dag lieve Peelpush-fanaten, mede clubgenoten, vrienden, vriendinnen, opa’s, oma’s, mama’s, zussen, broertjes, collega’s, scharrels, volleybal-liefhebbers, oud-klasgenoten, (over)buren en noem het maar op,

Dit weekend, de tweede wedstrijd van de competitie! Weer tegen een team uit Nijmegen-city, the place to be. Maar, voordat we weer aan mochten treden in een sporthal met misschien wel het laagste dak van Nederland, hadden we eerst een nieuwe trainingsweek te doorstaan!

De nieuwe week begon met een vernieuwd krachtprogramma van ‘krachttrain-Kees’. Onze krachttrainer die zich meer bezig moet houden met mensen aan het werk zetten, dan dat hij daadwerkelijk kan coachen op de krachttraining en hoe we deze goed (of helemaal niet) uitvoeren. We hebben even moeten wachten op nieuwe oefeningen, want zoals met veel dingen gaan Dames voor (uiteraard).
De trainingsweek verliep verder best stabiel. Niemand die onder het net door heeft geserveerd, niemand die te laat kwam, geen ballen 6 meter hoog tegen de muur. Buiten de passer-lopers die op Joppe zijn gezicht mikken bij een aanval, Noah die weer vond dat de training te vroeg stopte en Gidi die een bal met zijn gezicht probeerde te blokkeren, was het een degelijke week aan bloed, zweet, zweet, vocht en nog meer zweet.

Goed, dan is het weekend toch echt aangebroken. Onze wedstrijd tegen Vocasa. Uiteraard hebben jullie de uitslag van deze wedstrijd al gezien. En om te beginnen (voordat ik start met een uiterst beknopt literair kunstwerkje over de inhoud van de wedstrijd), soms gaan dingen niet altijd zoals je ze voor ogen hebt. De voorbereiding kan uiterst perfect zijn, een heerlijke nachtrust met 9+ uur aan slaap, je voeding tip top in orde, het cafeïne gehalte op een uiterst optimaal niveau, heerlijk tot rust gekomen overdag, tijd gespendeerd met vrienden, je partner, ouders, familie, noem maar op. En dan nog kan het zo zijn dat de competitie en de wedstrijd compleet anders uitvallen dan waar je je op voorbereid had. Helaas hebben wij dit weekend zo’n dag gehad.

We begonnen de eerste set met Martijn, Jorne, Bram, Brent, Dennis, Tijn & Bas. De Vocasa sporthal biedt wat obstakels, zoals een verlaagd dak, een verhoogde temperatuur én speakers op standje ‘onverwoestbare trommelvliezen’, maar dit mogen geen belemmeringen zijn op ons spelniveau! Echter begonnen we de eerste set ver onder niveau. Ook omdat de tegenstander wel erg op niveau speelde, wellicht op sommige momenten zelfs boven zichzelf uit stegen. Aan onze kant van het net werd er weinig verdedigd, aanvallen niet afgemaakt of over het net heen gerommeld, passing die niet altijd even accuraat was en spelverdeling die soms wat wisselde. Maar goed, een goede passer passt nog keurig op een moeilijke service, een goede setter set een mooie bal op een mindere pass en een goede aanvaller scoort ook al komt de set niet waar men deze verwacht.

De trend van de eerste set zette door in de tweede en (helaas) ook de derde set. Met hier en daar wissels op de passer loper positie (Noah er in voor Bas in de tweede set, Martklein en Bas er in voor Noah & Tijn in de derde set), Brent & Gidi die elkaar afwisselden gedurende de wedstrijd en Bram die er in de derde set weer in kwam voor Rikus nadat Rikus de tweede en derde set mocht starten, wisten we ons niveau niet op te schalen. Als de coach op een stand van 9-3 al door time-outs heen is, weet u wel een beetje wat voor type wedstrijd het was.
Met setstanden van 25-16 / 25-13 / 25-16 wist Vocasa deze wedstrijd netjes, met een overduidelijke 3-0, te winnen.

Voor de uitslag van deze wedstrijd kunnen we naar niemand anders wijzen, dan onszelf. Sommige dagen speel je perfect en lijkt alles te lukken, andere dagen haal je je basis niveau en speel je wedstrijden steady uit en zo heel af en toe hebben we dagen zoals afgelopen zaterdag. Gelukkig zijn die dagen er maar zelden.

‘En wat nu dan?’ hoor ik u al denken. Nu gaan we door naar een nieuwe trainingsweek om ons voor te bereidden op de wedstrijd die ons te wachten staat. Dat wat we nu het beste kunnen doen is leren van deze wedstrijd, leren van de fouten die er gemaakt zijn en hier nieuwe verbeterpunten uithalen. Want balen doen we allemaal van deze wedstrijd, de spelers, de coaching, het publiek. Het is nu aan ons om met een opgeheven hoofd vooruit te kijken en vol goede moed aan de bak te gaan tijdens een nieuwe trainingsweek. Niet te lang terug kijken, die kant gaan we niet op. We gaan vooruit.

Komend weekend reizen wij af naar het verre Assen waar we het op mogen nemen tegen de mannen van Sudosa Desto. Om 17:00 zal het eerste fluitsignaal door de zaal heen galmen. Enneh, mocht u komen kijken, vergeet uw zonnebril niet! Wij hebben deze zeker bij. Het schijnt dat de zon in Assen nog weleens roet in het eten kan gooien.

Quote van de (vorige) week: “Ik ben nu gewend aan het mannenvolleybal’’

Man of the match: De meiden aan de teltafel die graag een pilsemanneke wilden nuttigen tijdens het tellen. (De arbitrage was het hier niet mee eens, besteedde hier wat tijd aan wat ons een soort technische time out opleverde.)

Huidige apentennis top 5: