Nadat we vorig weekend een onderlinge wedstrijd gespeeld hadden i.v.m. afmelding van onze tegenstander, mochten we afgelopen weekend weer aan de bak. Een 3-kamp met Brabo Antwerp en Somas Activia. Tegenstanders die niet te onderschatten zijn. Brabo Antwerp is een team dat verdienstelijke resultaten haalt in de Belgische Liga A. Somas Activia hoeft voor de meeste onder ons geen nadere toelichting. Al jaren een geduchte tegenstander in oefenwedstrijden en in de competitie.

Peelpush – Brabo Antwerp

De eerste tegenstander van de dag was Brabo Antwerp. Beide teams maakten er een mooie wedstrijd van. Voor het publiek leuk om naar te kijken, voor de coaches nuttig om te analyseren en voor de teams zelf fijn om te spelen. Tenminste, zo leek het. Onze passers hadden het redelijk goed onder controle, onze middenaanvallers scoorden hun puntjes en aan de buitenkant werd gescoord of opgelost. Klein nadeel was dat Brabo Antwerp dat ook deed.

Kijk, volleybal is een teamsport waarbij je je teamgenoten aanmoedigt, ondersteunt, helpt, opbeurt, complimenten maakt. En soms steekt er iemand bovenuit die de spreekwoordelijke kar trekt, terwijl de rest van het team even rustig op die kar gaat zitten. Bij Brabo Antwerp was dat tegen ons zonder twijfel Laura Meynckens (nr. 2). Applaus voor haar, goed gedaan. Maar, ook bij ons liepen speelsters rond die zich lieten zien. Janne (de Vries) en Fenne lieten royaal positieve cijfers zien. Echter, zoals eerder gezegd is volleybal een teamsport en gaat het er om welk team het eerste bij de 25 is. En daarvoor moet je punten maken en eventuele fouten beperken. Eerlijk is eerlijk, een groot verschil tussen de teams was er niet. Het ene team maakt te veel service-fouten terwijl het andere team weer te vaak het blok van de tegenstander trainde. Ons probleem in deze wedstrijd was wederom de set gewoon clean binnen hengelen. Met set (tussen) standen van 8-7, 16-14 en 21-19 mogen we van onszelf eisen dat we de set winnend afsluiten. Het resultaat was echter 23-25. Nog meer pijn doet het dat wij die laatste punten hebben gemaakt! Of door eigen fouten of door de bal te makkelijk weg te geven waarna de tegenstander het wel afmaakt. Killer-instinct, te lief, te voorzichtig? Zeg ‘t maar.

In de tweede set lopen we vanaf 5-8 achter de feiten aan. We krijgen de afstand niet kleiner. Zonde van de mindere start, aangezien in de rest van de set de wedstrijd redelijk gelijk op ging. Een inhaalrace tot ergens 18-20 werd beëindigd door een foute service. Dat was misschien wel het punt van de set. Weer door ons gemaakt, maar wel voor de tegenstander. Uitslag 20-25.

Een nu al behaald winstpunt voor dit seizoen is dat we niet heel snel bij de pakken neer gaan zitten. Je kunt ook niet anders dan weer geconcentreerd en met vol overgave en lol de volgende set starten. En ja hoor, we kunnen het echt wel. De oefenwedstrijd 3^e set werd met 15-11 gewonnen. Met een redelijk goed gevoel hebben we onze eerste wedstrijd van de dag afgesloten.

Peelpush – Somas Activia

Tijdens onze rustpauze hebben Brabo Antwerp en Somas Activia hun wedstrijd afgesloten met een 2-1 winst voor Somas Activia. We waren dus gewaarschuwd. Somas Activia zat in een prima flow en zal er dus alles aan doen om de 3-kamp als winnaar af te sluiten.

Het was een wedstrijd die niet eens op een eredivisiewedstrijd volleybal leek. Het kan niet anders dat beide teams en coaches met verbazing naar dit schouwspel hebben gekeken. Met verbazing naar zichzelf hebben gekeken.

Enkele cijfers vooraf:
119 punten in totaal voor beide teams in deze 2,5 set, waarvan 25 service-fouten!
Een tweede set waarbij het ene team 14 en het andere team 10 punten voor de tegenstander maakt!
Setstanden met 2 punten verschil binnen 22 resp. 25 minuten!

Wat moeten we anders zeggen dat dit niet zo ging zoals we kunnen, willen en ons hebben voorgesteld. De eerste set verloren we met 23-25 na set (tussen) standen van 8-4, 16-12, 21-19. Zie ook de eerste set tegen Brabo Antwerp ! Het lijkt erop dat we in het zicht van de haven toch weer uit koers raken. We moeten snel dat killer instinct ons eigen maken en die rechte lijn naar die 25 punten vinden.

De tweede set verliep door de foutenlast aan beide kanten gelijk op. Je zou verwachten dat bij een eindstand van 24-26 het publiek een spannende pot had gezien en even moest bijkomen. Maar dat was niet het geval, helaas. Een set die van fouten aan elkaar hing. Een (kleine) tegenslag die direct liet zien hoe fragiel het volleybalspelletje kan zien. En hoe belangrijk het is om als team hiermee te dealen, te verwerken en allerbelangrijkste: hieruit de goeie lessen te trekken. De energie konden we niet meer opbrengen. Het verlies van de derde set met 6-15 was enkel voor de statistieken.

Conclusie tot nu toe: onze ondergrens is nog te laag, ons oplossend vermogen gaat bijgeschaafd worden en dit gaat ons niet meer gebeuren. Daarnaast houden we ons vast aan het niveau dat we kunnen laten zien, trainen we keihard om ergens dat killer instinct te vinden en blijven we elkaar uitdagen. Geen enkele tegenstander krijgt ons klein. Ze winnen misschien wel een set of misschien wel twee of drie. Als team blijven we fier overeind. Daar zal onze kracht vandaan komen om dit seizoen te presteren. Te beginnen volgende week zondag: een 3-kamp in Zoersel. Weer een zware test voor ons. Maar dat hebben we graag. Laat maar komen.

JoeeeJoeeee!