Tevreden over het tweede weekend in de voorbereiding

Na een succesvol eerste weekend in de voorbereiding was het vandaag tijd voor een volgende test. Waar zouden we staan tegen meer dan serieuze tegenstanders; dit zijn toch teams uit de eredivisie van België en Duitsland. Maar zoals vorige week ook al aangegeven, zij zien ons ook als een serieuze, niet te onderschatten tegenstander. En dat zijn we ook, dus.

De eerste wedstrijd was tegen Volley Gent. Waar we vorige week een echte teamprestatie lieten zien, was dat vandaag niet anders. Met veel service-druk en gevarieerd aanvalsspel werd Gent onder druk gezet. Die service-druk hadden zij ook (graag gehad), maar onze passers waren niet onder de indruk. Een gelijk opgaande strijd was in de eerste set een feit, aangezien Volley Gent natuurlijk ook kwaliteiten heeft. Echter, we lieten weer zien te beschikken over boelkloedigheid (sorry, generatie X met herinneringen aan de meneer-cactus-show). De eerste set van de dag werd binnengehaald met 25-21. Poeh, echt wel een goeie start.

In de tweede set werd er gehusseld in de opstelling. Zo gaat dat met oefenwedstrijden. Voor spelers niet altijd ideaal en coaches proberen dat gehussel altijd goed te praten met coachpraat. Belangrijker was dat de spelers die nu in het veld stonden het publiek wederom een goeie pot volleybal voorschotelden. Hetzelfde verhaal als in de eerste set, steady pass en verdediging, middenaanvallers die regelmatig in stelling werden gebracht en als dan de bal naar de buitenkant werd gespeeld werden daar de punten ook gemaakt. Natuurlijk deed Volley Gent ook nu weer niet onder voor ons. Ik kan wel een jubelverhaal houden over onze prestatie, en die was meer dan prima, maar Volley Gent was niet voor niets naar Meijel afgereisd. Het was een echte wedstrijd waar gestreden werd voor elk punt. Echter, klein detail maar wel essentieel in het volleybal. Wij waren net iets eerder bij de 25 punten. Eindstand 25-21.

Een derde set volgde, tot de 15 punten. Kort samengevat, deze sprint wonnen we met 15-10! Eindstand 3-0. Weer een oefenwedstrijd in the pocket. Een prestatie om trots op te zijn. En dat waren we ook.

Tussendoor had Volley Gent het opgenomen tegen Skurios Volleys Borken. Onze Duitse gasten hadden dit duel met 2-1 in hun voordeel beslecht. We wisten dus waar we aan toe waren.

Onze tweede wedstrijd, nu tegen Borken, begon ruim anderhalf uur na ons laatste punt tegen Gent. Dat is best lang zitten en hangen. Dat opgeteld bij de imponerende lengte van onze tegenstander sloeg op onze benen en, nog vervelender, op ons volleybalspel. De aanvallen hoog in het blok kwamen vervelend recht naar beneden, rally-kansen waren goed besteed aan Skurios Volleys Borken en onze teamspirit werd op de proef gesteld. Een setstand van 16-25 was het resultaat en dat was niet echt leuk. Hier moesten we even van herstellen. Als er mensen zijn, die vorige week zondag ook in de sporthal zijn geweest, weten dat we dit jaar best goed zijn geworden in het reageren op kleine hobbels of tegenslagen. Een beetje overtuiging, zelfvertrouwen, teamspirit mixen we tot een Peelpush-volleybal-shotje. Een soort warming-up voor het tokken na de wedstrijd. En dat shotje werkte vandaag ook weer. De puntjes vielen weer onze kant op, Borken ging meer forceren, waardoor wij onze kansen kregen en die dan ook benutten. Het publiek werd wakker geschud, ging achter ons staan en liet zich duidelijk horen. Kijk, dan is volleybal geen hogere wiskunde. Het is zelfs vrij simpel; blijf rustig, blijf geloven in jezelf en in je team en zorg ervoor dat je meer punten binnenhaalt dan de tegenstander. Tweede set 25-17 gewonnen. Zo, punt gemaakt. Wij kunnen een wedstrijd omdraaien en laten niemand wel ff met de punten uit Meijel vertrekken.

Derde set it is. Twee teams zijn er klaar voor. Het publiek gaat er nog eens goed voor zitten. Oh ja, het publiek. Soms zie je spandoeken, soms hoor je van die (irritante) klappers en soms zie je een vlag. En dan bedoel ik een exemplaar waarvan je denkt: hoe dan. Een Duitse supporter had een work-out in De Körref gepland en zwaaide met een vlag van 3 bij 3 meter, of zoiets. Respect voor hem.

Afsluitend dus de derde set. Gelijke strijd in het begin, maar eerlijk is eerlijk. Borken nam op het juiste moment de regie in handen en won de derde set met 9-15. Coaches zijn tevreden met het spel en het feit dat er een goeie reactie kwam in de tweede set op het verlies van de eerste set. Spelers balen van het verlies van die derde set en dus de wedstrijd. En zo hoort het eigenlijk ook.

Conclusie van vandaag: goeie dingen laten zien als team, we zijn weer meer op elkaar ingespeeld, we hebben lol gehad, we hebben teleurstelling positief verwerkt en we zijn een stap dichter bij ons niveau dat we willen bereiken.

Volgende week zondag spelen we in België tegen VC Oudegem.
En zondagmiddag 20 september kunt u ons weer aan het werk zien in onze eigen De Körref!
Komt dat zien, zou ik zeggen. Spektakel gegarandeerd.