Het eerste weekend in de voorbereiding is direct gevuld met een dubbel programma. Met vijf trainingen in de benen zou dit best eens pittig kunnen worden. Maar als je twee dagen achter elkaar aan de bak mag, heb je ook twee dagen kans op het zoet van de overwinning. En dat zoet smaakte drie keer heerlijk.

Even vooraf: afscheid nemen van speelsters houdt tevens in dat er nieuwe speelsters bij ons team aansluiten. Bo Bakker, Eefke Schurkens, Fenne van den Boom, Janne de Vries, Janne Meulendijks en Yannah Janssen zijn vanaf komend seizoen te bewonderen bij dames 1. Samen met Fleur, Noa, Lieke, Lieke, Mieke, Paula, Pim en Renske zal er weer een team staan dat het supporteren waard is en garant zal staan voor spektakel.

Maar goed, de voorbereiding is gestart.

Op zaterdag ging de reis naar Amersfoort voor een 3-kamp met Alterno en Keistad, 2 teams uitkomend in de superdivisie. Op zich nog niets bijzonders, ware het niet dat Johan het coachstokje deze zaterdag had overgedragen aan Jack. Hij mocht laten zien dat ie 14 fanatieke meiden in bedwang kon houden en, belangrijker nog, goed kon laten presteren. Echter, dat presteren moet toch echt uit de speelsters zelf komen en presteren was precies wat ze deden in de eerste wedstrijd tegen Alterno. In een gelijkopgaande 1e set was het Peelpush dat aan het langste eind trok. ‘Koelbloedig’ werd de set binnen gehengeld met 27-25. Een degelijke start van het seizoen, maar we wilden meer en beter. Helaas zat Alterno niet op onze golflengte en bracht in set 2 wat meer energie in hun spel. Het resultaat was 19-25 of zoiets. Setstanden van verloren sets zijn voor de statistieken. Het gaat er om hoe je hierop als team reageert. Een 3e set tot de 15 punten volgde. Laten we het zo zeggen: we snappen het. Een teamprestatie zorgde voor een 15-8 eindstand. 2-1 overwinning en het eerste zoet was binnen.

Na een half uurtje rust mochten we onze benen weer strekken voor de wedstrijd tegen Keistad. En zoals vaak in een 3-kamp is die korte periode van rust niet altijd bevorderlijk voor de spieren, gewrichten, rug etc.. Het duurde even in de eerste set totdat het ritme was gevonden. De teamspirit en concentratie moesten ff afgestoft worden, maar kwamen uiteindelijk wel. Schijnbaar hadden we ons voorgenomen om in elke set van deze wedstrijd een (kleine) achterstand toe te staan, die we dan punt voor punt dichtte. Het was natuurlijk niet afgesproken en Jack begon wat zenuwachtig op en neer te lopen. Maar, als team en met geconcentreerd volleybal slaagden we er steeds in de achterstand om te buigen in een voorsprong. Set 1 27-25, set 2 25-14 en set 3 15-12. Een 3-0 overwinning op Keistad was het resultaat. Het tweede zoet was binnen.

Conclusie van de zaterdag: iedereen heeft gespeeld, we hebben aan elkaar kunnen wennen, we hebben laten zien dat we niet in paniek (hoeven te) raken, we zijn als team gegroeid en we hebben lol gehad. Dat laatste is misschien wel het belangrijkste. Of ja, dat is het belangrijkste. Het zoet van overwinningen komt dan vanzelf.

Na een avondje uitrusten en een nachtje slaap mochten we vandaag (zondag) weer de zaal in. Nu in onze eigen vertrouwde sporthal. Tegenstander van vandaag: Volley VAMOS uit Stekene (B). Een team dat afgelopen seizoen in België is gepromoveerd naar de Liga A (eredivisie). Een serieuze tegenstander dus, maar dat zijn wij voor hun ook. Na een iets uitgestelde warming-up starten we deze wedstrijd meer dan uitstekend. Enthousiast en goed volleybal eindigde in setwinst, 25-14. Mmmm, zouden we dan gewoon doorgaan met waar we zaterdag waren gebleven? Het typen van deze voorgaande zin zegt al alles. Nee, dus. We hadden ergens een lekkage waardoor de energie wegstroomde en nog vervelender, die energie stroomde naar de tegenstander. Er volgde een 2e en 3e set met een heel aantal leerpunten, zoals trainer/coaches dat dan zeggen. Voor de spelers waren het stroeve sets en was het volleybal gewoon niet goed genoeg. Zoals eerder gezegd zijn setstanden van verloren sets voor de statistieken en verder niet interessant.

Net als op zaterdag tegen Alterno kwam er, na setverlies, een goeie reactie van het team. Mouwen werden opgestroopt (we hebben geen mouwen, maar toch), ballen werden weer verdedigd, aanvallend kwamen weer makkelijker tot scoren en de lol kwam terug. En tada, volleybal is soms niet zo moeilijk: de 4e set was voor ons, 25-22. Met vervolgens de winst van de 5e set was ook het derde zoet van het weekend binnen. Een prestatie om trots op te zijn.

De eerste wedstrijden in de voorbereiding zitten erop. Moe maar voldaan gaan we komende week gewoon weer trainen en ons voorbereiden op de volgende wedstrijden. Die wedstrijden zijn komend weekend in onze eigen sporthal. Een internationale 3-kamp met teams uit Gent (B) en Borken (D). Wij zouden niet weten wat je beter kunt doen op zondagmiddag dan ons te komen aanmoedigen. Tot zondag dan.